SIOE BELGIË

Racism is the lowest form of human stupidity, but Islamophobia is the height of common sense

Er werden vreedzame demonstranten gearresteerd op 9/11

Posted by sioebelgie op september 15, 2007

brussels-police-jail.jpg

Na een bewogen dag in Brussel op 9/11, gevolgd door een aantal hectische dagen waarin veel verschillende standpunten gegeven werden op wat gebeurd is en de gemoederen soms hoog opliepen, lijkt het nu een goed moment voor wat bezinning.

De reden waarom we met een demonstratie op straat kwamen is omdat onze toekomst op het spel staat. Onze landen en het continent worden bedreigd door vijandige krachten. Het spreekt voor zich dat dit voor de betrokkenen een zeer ernstige en emotionele zaak is. Dit geldt zowel voor SIOE als Vlaams Belang.

SIOE wilde een vreedzame betoging, we willen vrede in onze landen en we willen vrede op ons continent. We willen geen confrontaties met de politie. In feite hopen we en verwachten we dat de gewone Europese agent sympathie krijgt voor ons standpunt, gezien agenten vaak als eersten ervaren met welke problemen Europa geconfronteerd wordt als gevolg van de toegenomen islamisatie van het continent.

In Brussel waren verschillende agenda’s aan het werk en ondanks de inspanningen van SIOE om dat te voorkomen, waren er confrontaties met de politie. Dit was voor SIOE erg frustrerend, vooral voor zij die er zich op toegespitst hadden dit te vermijden.

Op de SIOE-betoging heeft de politie zich goed gedragen, maar in een ander deel van de stad was er een gewelddadige confrontatie met het Vlaams Belang en er komen steeds meer verhalen naar boven van mensen die gearresteerd werden op weg naar de SIOE-betoging, sommigen gewoonweg omdat ze hun vlaggen droegen.

SIOE betreurt het enorm dat deze mensen de indruk kregen gearresteerd te worden door hun eigen schuld. We hebben geen reden om aan te nemen dat al deze mensen de politie provoceerden en we hebben geen manier om te weten te komen waarom ze dat deden. Deze opmerkingen over de politie werden gemaakt met de ervaring met de politiediensten op de SIOE-betoging in het achterhoofd. Langs de andere kant zijn we nu zeker dat een aantal mensen werden gearresteerd zonder provocatie. (Lees de getuigenissen onderaan deze pagina) Nu we echter op de hoogte zijn van deze oneerlijke arrestaties, zijn we van plan om verder te gaan en we gaan tot het uiterste als dat nodig is.

En hoewel Vlaams Belang andere doeleinden en agenda’s heeft dan de SIOE, hebben ze zich tegenover SIOE als goede bondgenoten opgesteld tot ze hun eigen betoging hielden. Ze zijn een grote hulp geweest om het hele evenement te plannen en ze hebben de gearresteerde SIOE-leden juridische hulp aangeboden. Het is niet onze bedoeling of het moment om hun agenda, de methoden die zij nodig achten of wat er in dat ander stadsgedeelte gebeurd is, te beoordelen.

We vinden het nog steeds jammer dat er confrontaties waren met de politie, maar we moeten gefocust blijven op wat er echt de vrede binnen Europa bedreigt.

Een Duitse groep die de SIOE-demonstratie wilde bijwonen vertelt hun verhaal hier:

Na een rit van ongeveer zes uur kwamen we (mijn drie passagiers en ik) aan in Brussel en wandelden we naar de metro om van Maelbeek naar het Luxemburgplein te gaan. In het voorportaal van het station werd ik samen met een medepassant gestopt door een agent die ons ervan beschuldigde dat we aan de betoging wilden deelnemen. De andere twee passanten slaagden erin onopgemerkt te blijven en konden wegglippen. De agent vertelde ons dat we administratief werden aangehouden. De arrestatie werd via de radio bevestigd.

germans-israel-flag-small.jpg

Na verdere bevraging, legden ze ons uit dat we gearresteerd waren omdat we de Europese, Duitse en Israelische vlag toonden op onze insignes. De postkaartgrote Duitse vlag die ook op mijn rugzak gebonden was trok geen aandacht.

Zelfs de lange onderhandeling aan het metrostation met een gelukkig vooral nederlandstalige agent (de aanwezige franstalige agenten behandelden mijn medepassanten tamelijk bruut) leidde tot niets. Het voorstel om de insignes te bedekken en de vlag weg te stoppen draaide op niets uit. Er was geen verzoek om te vertekken, geen voorlezing van rechten, niks.

Bedenk dit: we hadden op dat ogenblik zelfs de metro niet verlaten en waren noch op het Schumannplein, noch op het Luxemburgplein. Uiteindelijk konden we hen toch overtuigen om ons geen handboeien om te doen en om ons onze persoonlijke spullen te laten markeren zodat ze niet zouden verloren geraken.

Onder blauwe flikkerlichten werden we in een gevangeniswagen naar het Justitiepaleis gebracht. Daar moesten we wachten gezien de komst van zoveel gearresteerden hun capaciteiten overschreed. Zo’n tien tot vijftien minuten later werden we gevraagd de wagen te verlaten en om de andere gearresteerden te volgen. De weg leidde ons door een rij agenten. Met de kreten ‘sneller, sneller’ werden we in onze celblok gedreven die reeds goed gevuld was.

Ik werd in een cel gestopt met twee oudere dames. We stelden ons aan elkaar voor. De oudste van de twee, ongeveer 60 jaar, was een demonstrante van het Vlaams Belang (die tussen twee haakjes met een Braziliaan van indische afkomst gehuwd was, tot zover het rechts-extremistisch racisme van het Vlaams Belang) en de andere een tengere, zeer verfijnde dame van ongeveer 40-50 jaar met een christelijke achtergrond. Allebei werden ze tijdens hun arrestatie op de rug vastgebonden met snelbinders. De sporen ervan waren duidelijk zichtbaar. De handen van de christelijke dame waren door de snelbinders opgezwollen en stonden rood, wat pas na enkele uren geleidelijk verdween.

Hoewel ik nu van mijn medereiziger gescheiden was, kon ik hem toch zien in een andere cel en door te roepen konden we communiceren. De hele celblok was goed gevuld – amper een cel (van 2 op 1,5 meter) die door drie tot zes gevangenen bezet werden. Het lawaai in ons celblok was bijna niet uit te staan. Een bende van zeven – acht franstalige Neo-nazis scandeerde slogans – gelukkig onbegrijpbaar voor mijn oren- en bonkte wel uren tegen de celdeuren. De gearresteerde Vlamingen van hun kant, overstemden hen met Vlaams gezang of het gescandeer van de namen van hun gearresteerde parlementairen. Geen van de gearresteerde vlamingen toonde enige sympathie met deze neo-nazis. Ik probeerde me bezig te houden door het Duitse volkslied te zingen, hiermee de neo-nazis beledigend en discussies te voeren met mijn medegevangenen.

Na een aantal uren kregen we drinkwater (mijn medepassagier niet ondanks herhaald verzoek) en nog een uur later een wafel. De lege drinkflessen werden nu door de neo-nazis gebruikt om nog meer kabaal te maken. De vlamingen negeerden hen, terwijl een oudere heer waarschijnlijk een inzinking kreeg als gevolg van de stress. Ik kon hem slechts zijdelings door de tralies zien. Hij lag geruime tijd op de tegelvloer van de laagste verdieping, omgeven door agenten die voor hem zorgden. Het duurde lange tijd, ongeveer een uur, voor er uiteindelijk professionele medische hulp aankwam. Ze behandelden de man met baxters en zuurstof. Een half uur later was hij transporteerbaar en werd hij weggevoerd op een brancard.

Mijn medereiziger kwam om halfzes langs mijn celdeur en zei dat hij gauw vrijgelaten zou worden. De begeleidende agent beloofde me ook snel vrij te laten. Om ongeveer zes uur werd ik uit de cel geleid, gefouilleerd, ondervraagd en in een andere cel geplaatst met jonge dames van het Vlaams Belang. Tijdens ons gesprek hoorde ik hoe ze op het Schumannplein werden gearresteerd. Opnieuw werd de kleinste (ongeveer 1.60m) en tengerste onmiddellijk door vier agenten op de grond gegooid, werden haar handen achter haar hoofd gehouden en zat een politieman over haar gehurkt. Het duurde een eindje voor men van deze positie uit de snelbinders kon omdoen. Voor de andere twee vrouwen die juist hun burka, het symbool van onderdrukking, uitdeden om er met hun voeten op te staan, waren twee agenten voor elk blijkbaar voldoende om hen te overmeesteren.

Dit betekende opnieuw wachten. Ik merkte op dat de schoenveters van de beide vrouwen ontbraken. Ze vertelden me dat ze al hun veters, riemen, kettingen en bh’s moesten afgeven, wat ik wel erg ironisch vond gezien ik nog al deze gevaarlijke objecten bezat. Tijdens geen enkele fouillering werd ik verzocht iets van deze dingen af te geven. Dit gaf me de indruk dat deze maatregel willekeurig werd opgelegd. Ondertussen zag ik mijn medereiziger nergens meer.

In de cellen was de kalmte teruggekeerd. De meeste mannen, ook de neo-nazi’s, werden vrijgelaten en alleen de vrouwen bleven opgesloten. Geleidelijk aan werden ook zij vrijgelaten en zat ik als laatste nog in de cel. Kort voor acht uur werd ik ook weggeleid. Op dat moment waren er nog slecht twee dames in mijn celblok. Aan een balie werd ik gevraagd het ontvangsbewijs van bezittingen te bevestigen. Ik werd aan de metro doorzocht en mijn identiteitspapieren, portemonnee, zakmes en rugzak werden toen in beslag genomen. Tijdens een tweede doorzoeking werden alle overige dingen : autosleutels, wat kleingeld, een verdedigingvest en een haarband afgenomen. Ik weigerde gewoonweg te tekenen gezien ik niet voldoende nederlands of frans sprak en er bovendien een aantal dingen tekort waren.

Toen bracht plots iemand de dingen van de tweede doorzoeking. Opnieuw weigerde ik te tekenen. Uiteindelijk kreeg ik mijn rugzak terug. Ik controleerde alles zorgvuldig om te zien of er niets tekort was. Ondertussen bleven een groep agenten me in de gaten houden. Voor de tweede keer al vandaag vroegen ze me of ik joods was en waarom ik deze vlag meehad. De afkeuring stond op hun gezichten te lezen – twee van hen mompelden iets en wezen naar de vlag. Eén van hen zei iets in de aard van “Daar komen problemen van!”

Kort na acht uur kon ik eindelijk het justitiepaleis verlaten. Op geen enkel moment werd ik voorgesteld om contact op te nemen met de Duitse ambassade of kreeg ik informatie over mijn rechten. Op de trappen stonden de jonge dames van het Vlaams Belang, die zo vriendelijk geweest waren te wachten en die me naar de metro begeleidden. Geen enkele dame waarmee ik opgesloten was sprak negatief over de vlag of Israel. Hoewel ik het advies gekregen had de vlag niet openlijk te tonen in Brussel eens ik alleen reisde na mijn overstap in de metro. Uiteraard besteede ik niet veel aandacht aan de aanbeveling, maar tamelijk snel ervaarde ik waarom ik deze raad gekregen had.

In de metro zat ik op één van de vrije plaatsen en zette ik de rugzak naast me. De Israelische vlag was er aan de buitenkant aan vastgeknoopt en ik moest hem bijeenfrommelen om hem niet op de vuile vloer te laten slepen. Dit trok de aandacht van twee ongeveer veertigjarige mannen, die door hun kledingsstijl en taal duidelijk als moslims konden worden geïdentificeerd. Ongevraagd stond één van hen op en probeerde hij de vlag op mijn rugzak te grijpen. Ik reageerde snel met een rake klap op zijn vingers en riep luid en woendend “Finger weg!” (Duits: “handen af!”) Hij keek wat geïrriteerd rond (de trein was bijna volzet),ging vervolgens samenzitten met een tweede man in de zetels tegenover mij waarmee hij een gesprek in het Arabisch begon. Ik hoorde verschillende keren het woord “Jahudâ” vallen, het arabisch woord voor ‘jood’ terwijl ze naar me zaten te grijnzen. Ik op mijn beurt keek woedend terug.

Op een bepaald moment stapten ze uit de metro. Aangekomen aan mijn halte zocht ik mijn weg naar de auto. Het was al donker toen ik een gefrustreerd kereltje op zijn moto tegen het lijf liep, die eerst ‘alleen maar’ onachtzaam het voetpad en de straat op en af reed. Hij ontdekte me al gauw en reed verschillende rondjes om me heen, waarschijnlijk om me beter te kunnen bekijken. Ik kon hem niet herkennen gezien hij een helm droeg. Ik negeerde hem volkomen. Toen dit hem klaarblijkelijk te saai werd, scheurde hij weg op het voetpad tussen de voetgangers door om uiteindelijk te verdwijnen.

Om 9.00 vond ik uiteindelijk mijn medepassagiers terug bij mijn auto en konden we terug naar huis.

Een andere ervaring van een Tsjechische groep:

czech_man_arrested-small.jpg

Het begon toen ik begin deze zomer las ik over een komende pan-Europese demonstratie tegen de islamisatie. Een aantal onder ons vonden dat we naar Brussel moesten om daar onze democratische waarden te gaan verdedigen. We legden een lange weg af van Praag naar Brussel en dinsdagmiddag waren we op het Luxemburgplein. We zagen er geen organiszatoren, enkel wat mensen die wachtten om te demonstreren en een hele hoop pers en poltitie. De agenten maakten de weg vrij om het verkeer door te laten, waardoor het er zelfs niet als een betoging uitzag. Na een tijdje vond ik dat het er een beetje wanhopig begon uit te zien dus nam ik onze nationale vlag en zette hem op een lange stok.

Dat trok de aandacht van de meeste reporters gezien ze daar niet onmiddellijk een aanspreekpunt vonden. Ik vertelde hen verschillende keren waarom we daar gekomen waren –“om de democratie te steunen. We zijn voor een democratisch Europa. We willen hier geen sharia gezien de sharia streng tegen alle democratie ingaat.”

Op vragen naar de plaats van het protest antwoordde ik: “Brussel is de hoofdstad van Europa en dus is het de perfecte plaats voor protest.” Tenslotte verklaarde ik dat we geen racisten zijn: “We zijn niet tegen mensen. We zijn tegen de islamisatie van Europa. De immigranten zelf worden in de eerste plaats zelf gegijzeld door de islamisatie van Europa.”

Na afloop deed ik mijn vlag naar beneden en ging ik naar mijn vrienden. Ik wil duidelijk verklaren dat ik niet vocht, rellen uitlokte of iets in die aard. Toch werd ik door een politieagent tegengehouden die me enkel zei dat ik gearresteerd was en me vervolgens naar de politiezone begeleidde, naar de andere gearresteerden. We werden in combi’s afgevoerd naar het justitiepaleis. Een vriend van me zag dat een hele hoop mensen aangehouden werden. Terwijl sommigen onder hen skinheads waren, waren er ook grote groepen gewone vreedzame mensen zoals ons bij –jong en oud, mannen en vrouwen.

We werden in een cel gestopt voor zo’n zes uur. Toen we gevraagd werden om papieren in te vullen, vroeg ik naar de reden tot aanhouding. Ze vertelden ze me dat ik gearresteerd was omdat ik “…op een verboden demonstratie was.”

Voor mij komt dat echt raar over, omdat je in Tsjechië voor zo’n onbenulligheden niet wordt aangehouden. Toch moeten we toegeven dat de agenten tegen ons niet brutaal waren, en gewoon hun werk probeerden te doen. Op een bepaald moment kon ik zelfs begrip opbrengen voor hen. Toch veranderde dat het feit niet dat we gearresteerd werden. Ik was blij toen we eindelijk werden vrijgelaten en ik wil onze ambassade bedanken dat ze naar ons gevraagd hebben. Volgens mij was de demonstratie nodig en daarvoor wil ik ook SIOE bedanken. We moeten onze fouten wel toegeven om het de volgende keer beter te kunnen doen. Probeer dat alstublieft allemaal in te zien en blijf bijeen.

(Origineel: “There were peaceful demonstrators arrested on 9/11“)

Advertenties

3 Reacties to “Er werden vreedzame demonstranten gearresteerd op 9/11”

  1. vander F said

    Ik heb zelf geen last gehad van de politie, maar ik weet dat als ik ook meer enig blijk van demonstreren had gegeven (vlaggen, spandoeken etc) prompt afgevoerd zou zijn.

    We waren met weinigen, misschien enkele honderden maar zijn verspreid, gearresteerd, tegengehouden waardoor we geen ‘groep’ konden vormen.

    Er waren denk ik veel zoekenden, vaak op eigen initiatief, individueel, naar Al-Brussel gekomen en hadden geen idee wie te ontmoeten.
    Het was als los zand, het werd niet geleid.
    Alleen de zorg om het Islamisme als bindende factor.

    De aanwezige deelnemers waren op z’n zachts gezegd nogal van een divers puimage, en dat was een goed teken.
    Maar breng een zo divers internationaal gezelschap maar eens samen onder 1 dak.

    De ergernissen over Vlaams belang en omgekeerd moeten we onmiddellijk overheen stappen, en van leren.

    Now back to work,
    we zitten hier niet om elkaar lastig te vallen.
    We zitten hier om ons te verenigen.

  2. Spooky said

    Met veel interesse lees ik eindelijk eens achter de facade van de media. Ik kreeg de link naar deze site via geenstijl net voor het verwijderd werd, kon ik het bij mijn favorieten toevoegen. Ik ga zeker vaker kijken hier. Ik schaam me ook een beetje, was ziek en kon niet komen, maar wat is echt ziek en wat is een excuus? Hulde voor wie er wel waren.

    Ik lees hier ook vanderF en hoop dat meerdere GS bekenden naar hier komen. Hier is het meer inhoudelijk en minder overgeleverd aan wat de redactie van GS wil en onmogelijk maakt.

    Gewone mensen met zorgen, enorm veel verschillen ook, logisch met zoveel nationaliteiten. Maar ondanks dat zie ik mensen de kracht hebben over die verschillen heen te stappen.

    Over mijn eigen achtergrond, ben een ontevreden linkse stemmer. Links qua milieu en sociale problematiek maar maak me zorgen over de islamisering. Mijn linkse partijen geven mij geen antwoord noch een podium voor het debat dat moet komen. Wij noemen in Nederland elkaar knettergek maar daar houd het islam debat op.

  3. stropke said

    Hoi Sioe

    Veel succes met jullie site.
    En idd het gedrag van de politie was beneden peil en de burgemeester heeft de demo tegen islamisering misbruikt voor zich af te zetten tegen het VB.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: